Til deg som ville knuse Noreg.

Eg har aldri skikkeleg hata nokon før, men eg trur eg hatar deg. Eg trur også at himmel og helvete eksisterar. I tider som denne er det godt å tenkje på. Fredag 22.juli fekk du reservert din eigen plass i helvete. Den kollektive smerten du påførte ungdommar, voksne og Noreg si befolking generelt den eine dagen, kjem til å slå tilbake på deg når du ikkje lenger er meir.

Eg har eit raseri ovanfor deg, som eg ikkje heilt klarer å feste på papiret. Difor skal eg la det vere med dette. For du er ikkje verd å bruke meir tid eller ord på.

Jonsok

Ah,jonsok er ikkje feil altså!

Vi har fast tradisjon med rømmegraut,bålbrenning og grilling på jonsok. Ein fråtsefest med andre ord!

Vi var ikkje heldige med været i år,så det oppsto litt trøbbel med å få fyr på bålet,då materialet hadde blitt rimeleg vått iløpet av dagen. Men det gjekk til slutt, med hjelp av ei kanne bensin og nokre mannfolk som ikkje var redde for å svi av seg både augebryna og anna.

Etter inntak av verdens beste rømmegraut, sto grilling for tur! Vi hadde laga deilige grillspyd for anledninga,både med svinekjøtt og kylling. Det var så godt!!

Til dessert var det kaker og anna godt på menyen, men eg såg meg nøydd til å ofre kakene til fordel for ein heilt utsøkt indrefilet av okse som onkelen min hadde spart til slutt. Det var utvilsamt verdt det!

Alt i alt,ein herleg sommarkveld på Gjertneset:)

Heim,kjære heim

Det er noko med Sunnmøre altså. Fy fader,så fint det er å verte møtt av dette synet etter nesten ni timar på buss.

I dag har eg nytt ferien til det fulle, og har ikkje vet til å ha dårleg samvet for at eg ikkje har gjort ein einaste fornuftig ting på heile dagen. Det har berre vore godt

Reklamer

Er det berre eg som synast det er latterleg mykje dårlege reklamer på TV for tida? Kva skjer med det?

Ta Mr. Melk som eit døme. Mannen er jo direkte fråstøytande, og gir meg meir lyst til å brekke meg enn å drikke melk.

Og dama i Revitalift-reklamen må vere ein mann. Ein sint ein, som ikkje har hatt eit lystig øyeblikk sidan muren fall.

Og mascara-produsentane som lover deg augevipper som ser falske ut? Gjett kva! Alle vippene i reklamene ER falske. Må vere kjipt å aldri kunne levere det dei lovar.

Og sist, men ikkje minst, alle folka som klinar på restaurant og daglegvarebutikk. Ærleg tala altså. Gale nok å ferdast i Bergen by på ein solskinnsdag, men no skal dei tvinge på meg tunger og spytt i mi eiga stove?

Dette er slikt eg har tid til å tenkje på for tida. Sommarferie altså.

No kan eg angre..

..på at eg ikkje tok sommarferie når eg skulle. Fml.

Vil ha ferie noo!

Eller det vil seie, eg har jo eigentleg ferie no då. Men sidan eg er teit,så har eg bestemt meg for å ta eksamen i arve- og familierett på nytt. Kva gjer ein vel ikkje for karaktersnittet?

Ah,tre dagar står mellom meg og pensumfrie dagar med tidlegvakter og sykkelturar. Og heftig bruk av biblioteket heime. Saknar å lese skjønnlitteratur utan å ha dårleg samvet, så sommaren skal utnyttast til det fulle på den fronten!:)

Eitt år har gått..

Det er ikkje noko nytt at eg er ein dårleg bloggar. Og eg skal ikkje gjere noko forsøk på å oppdatere det siste året. Både fordi eg ikkje gidd å skrive eit så langt innlegg, og fordi ingen gidd å lese eit så langt innlegg.

Så eg nøyer meg med å konstatere at eg har det bra

Men no har eg tenkt å leggje den gamle bloggen med oppdateringar kvar fjerde månad bak meg, og starte med blanke ark.

Farleg å love noko, eg veit, men det er faktisk ei reell moglegheit for at bloggaktiviteten aukar framover.

Så stay tuned,så får vi sjå kva bloggframtida mi har å by på!

Eg har oppdaga..

..at dersom det fanst ein Guinnes-rekord for verdas dårlegaste immunforsvar, så burde eg har ein ganske god sjangs til å vinne.

Eg er altså sjuk. Igjen. For n’te gong sidan nyttår. Men det er slik det er, og eg har lært meg å leve med det. Mistenker at årsaka til det er den perioda i livet då eg hadde ei uant mengde infeksjonar i kroppen, og trur at eg i grunnen aldri har komt meg på topp helsemessig etter det. Heldigvis er det som regel berre ei forbigåande forkjøling, men for to dagar sidan henta influensaen meg inn for fullt.

Etter ei dag på sofaen i går, fann eg ut idag at eg skulle prøve å gjere det beste ut av dagen. Så mellom febertoktene baka eg foccaciabrød, samt vaska kle og rydda soverommet. Føler at eg ryddar soverommet heile tida, og det er i grunnen rart, sidan det er rommet eg er minst på. For fyrste gong i livet brukar eg soverommet utelukkande til å sove i, og likevel greier eg å rote mest nettopp der. Nokon som har eit svar på kvifor det er slik?

Anyways, mellom febertoktene har eg fått gjort noko fornuftig, og er ganske nøgd med det. Men kjenner på kroppen no at det kanskje ikkje var så lurt. Typisk for meg er at dersom eg held meg i aktivitet medan eg er sjuk, tenkjer eg ikkje på at eg er sjuk, og merkar det difor ikkje like godt på kroppen. Men så er det også veldig typisk at når eg då fyrst slappar av igjen, set sjukdommen inn for fullt igjen. Så no kjennest det i grunnen ut som om hjerna mi har tatt ei runde eller ti i tørketrommelen, medan resten av kroppen har vore i steikeomnen. Dessutan reagerar eg ikkje spesielt godt på å sjå på ein dataskjerm når eg har hovudverk, så eg trur eg gir meg for denne gong.

God betring til meg sjølv, og til alle andre som måtte trenge det!

…

Ok, no er det faktisk så lenge sida eg blogga sist, at eg gir opp på å oppdatere. For å seie det slik, så har eg flytta til Eliasmarken på Laksevåg, stortrivst, og er i grunnen ikkje i stand til å fatte kor heldig eg er. Skulemessig så held eg på med kontraktsrett no, og synast det er kjempekjekt! Kjekkaste faget hittil faktisk Eg har eksamen igjen om om lag to veker, og det vert den tredje eksamenen etter jul (fjerde om ein tel med heimeeksamen). Hektisk, men som morfar alltid sa, eg har valt det sjølv og har ingenting å klage over.

Til påske var eg heime på Sunnmøre i to veker,og hadde det særs koseleg. Men etter om lag ei veke byrja eg faktisk å lengte attende, så det var godt å kome heim til Bergen. Akkurat det med kva som er heime har vorte litt vanskeleg å definere i det siste. Eg nøyar meg med at eg no har to heimar. Og ein tredje hos mormor sidan eg budde der i tre år.

Elles så går vekene stort sett ut på å skrive den obligatoriske oppgåva som vi har kvar veke, for så å kommentere to eller tre andre medstudentar sine oppgåver. Utover det så har eg starta eit nytt og betre liv (bank i bordet), og et heilt slavisk kvar tredje time og går lange turar med iPoden som fyljesven.

Eg har etter lang tid byrja å spele fiolin igjen også. Eg hadde ei ganske lang pause etter vidaregåande, og har kun spelt sporadisk for å prøve å halde ved like. Men no har eg bestemt meg for å bli med i studentsymfonien til hausten, og må legge meg i hardtrening for å kome attende til det nivået eg ein gong var på. Spørsmålet er kor lenge eg kan halde på slik før senebetennelsen eksploderer i skuldra igjen. Men det får skje når det skjer, så skal eg i alle fall vere flink å øve fram til den tid

Akkurat no sit eg innepakka i skjerf, pledd og pelstøfler, og det etter at eg har fyrt i omnen i heile dag. Hosta og snufsar utan stans, og eg lurer seriøst på om eg i det heile tatt har eit immunsystem.

Det var alt for denne gong! Snakkast om eit halvår

Kvifor er det alltid slik..

at eg berre kjem på bloggen min når eg eigentleg burde gjere andre og viktigare ting? No til dømes. Her sit eg altså, med tomt hovud og ein eksamen på fredag. Korleis det skal gå, det veit ikkje eg, for akkurat no er hovudet mitt heilt tomt. Der finst ingen rettsreglar, definisjonar, paragrafar, lover, ordlydstolkingar eller noko som helst anna. Det einaste som greier å snike seg gjennom tomrommet er tanken på dagane etter eksamen. Ein tanke som stort sett har vore konstant i hovudet mitt sidan 27. oktober, og som har passa på å halde meg med selskap når det har vore ei ledig stund. No er det nemleg 11 dagar igjen til eg flyttar, og istaden for å tenkje eksamen, så tenkjer eg møblar.

Eller møblane er eg for så vidt nesten ferdig med å tenkje på, for mesteparten er allereie bestemt og bestilt. Men det er så mykje anna som må ordnast! Straum, tv, internett, støvsugar, knivar, kjøkkenmaskin, tørkestativ, gjestedyner, fat, glas, koppar, bestikk, nettleige, felleskostnader, ved, osb osb osb. Er det anna vente eg ikkje har plass til eksamenspensum når alt dette svirrar rundt som rasande små fluger i eit elles så tomt univers? Det er kjekke fluger altså, det er ikkje det. Men eg trur denne flyttinga har overbelasta hjerna mi.

Eg kjenner at eg gler meg til eg kan setje meg ved spisestovebordet i Eliasmarken og berre slappe av. Til å vite at alle tunge løft er tatt, og alle boksane er pakka ut. Dersom du er ekstra merksam, vil du kanskje spørje deg kvifor eg kjem til å setje meg ned ved spisestovebordet, og ikkje i sofaen. Det er faktisk av den enkle årsak at eg ikkje får sofa før i mars. Så det vert rett dårleg med sofakos den fyrste månaden! Synast i grunnen det er meir enn merkeleg at Bohus treng heile ni veker på å levere ein einaste sofa. Men spisestova eg har bestilt er i grunnen så fin at eg skal ikkje klage over å måtte sitje ved den

Nei, eg trur eg må setje meg ned og verkeleg vurdere kva eg skal gjere for å vekke eksamensnervane i mitt indre. Det verste er nemleg at eg ikkje finst nervøs for eksamen, og av den grunn stressar eg heller ikkje med å konsumere mest mogleg juridisk litteratur. Det har i grunnen ei svært enkel forklaring. Eg treng nemleg ikkje kunne nemneverdig mykje teori for å kunne greie meg bra på denne eksamenen. Årsaka er at eksamensoppgåvene enkelt og greitt er praktikumsoppgåver, noko som vil seie at eg får tildelt ei rekkje rettslege tvistar som skal løysast. Og når eg då har lovverket og mi kjekke juridiske nynorsk-ordliste, så har eg i grunnen det eg treng til å kunne klare meg. Men likevel. Eg synast at eg burde i det minste vere litt nervøs. Eg trur det er sunt å vere litt nervøs av og til. Men når det vert så gale at eg må gå inn for å verte nervøs, då veit ikkje eg altså.

Men no skal eg gjere eit siste desperat forsøk på å pløye gjennom nokre sider i Eckhoff/Smith Forvaltningsrett.